De laatste tijd is het een beetje stil geweest hier op de blog. Hoog tijd voor een update.
Laat ik eerst met wat leuke dingen beginnen. De afgelopen tijd hebben de meiden voor het eerst de Cito-toets gedaan. Hoewel het eerst even wennen was, vonden ze het uiteindelijk toch leuk en een paar keer zelfs 'makkelie' (ja ja, mama leert kleuter-'slang' hahaha).
Thuis zijn ze af en toe aan het 'gymmen'. Ze willen op hun handen kunnen staan. Dat lukt nog niet helemaal, maar met een beetje hulp van zuslief kun je toch een eind komen! (zie de foto's). Ook zijn ze opeens druk aan het proberen te lezen. Alles wordt gespeld. In de boekjes van Oma Timmers (over Sam) kunnen ze al aardig wat lezen! Wij zijn supertrots en oma vindt het (natuurlijk) geweldig dat Gaia en Isis nu háár boekjes lezen.
Wat niet leuk is/was: op 14 januari is Superoma Timmers overleden (Arjan's oma). Het ging al een tijdje niet zo goed met haar, dus echt een verrassing was het niet. Maar leuk is het natuurlijk niet. Voor Gaia en Isis is het eigenlijk de eerste keer dat ze 'de dood' van redelijk dichtbij meemaken. Het nieuws hebben ze eigenlijk ter kennisgeving aangenomen. Ze vonden het wel heel verdrietig voor opa en oma Timmers. En ook voor papa. En het is verdrietig dat ze nooit meer met haar kunnen praten of haar niet meer kunnen zien. En toen kwam de verrassende uitspraak "dan kan ik nu leuk mee naar de begrafenis!". Tja... zo kun je het ook bekijken ;-).
Vorige week donderdag zijn ze ook mee geweest naar de begrafenis. Daar kwamen papa en mama nu natuurlijk niet onderuit! Dus hoefden ze een dagje niet naar school. Het was een dag met veel zon, dus het weer werkte in ieder geval alvast mee. De afscheidsdienst was mooi en duurde (gelukkig voor Gaia en Isis) niet al te lang. Ze vroegen zich wel af waarom er telkens over Gré Timmers-Kuurman gesproken werd. Dat is dus Superoma. We hadden geen 'afleidingsmateriaal' meer meegenomen (op de pepermuntjes na). Maar de dames hebben zich prima vermaakt met de woorden uit het 'boekje' spellen. Niet de makkelijkste woorden, maar ze vonden het erg stoer om het te proberen. Voor opa en oma zijn ze een troost geweest en meer dan één van de andere aanwezigen heeft vertederd naar de meiden gekeken.
Na de begrafenis zelf (en na de koffie met cake) zijn we met de directe familie nog gezellig even ergens gaan zitten voor een drankje en een verlate lunch. Dat was erg gezellig. Gaia en Isis vonden het daar geweldig, want er was (op een podium!) een speciale kinderspeelruimte. De volgende dag hadden ze het tegen juf er over dat ze "de leukste dag ooit" hadden gehad. Nou, daar zijn papa en mama het niet helemaal mee eens, maar het was een goede eerste kennismaking met het fenomeen 'begrafenis' voor Gaia en Isis. Echt geweldig zo op deze manier.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten