Laatste keer consultatiebureau!Gisteren zijn Gaia en Isis voor het laatst naar het consultatiebureau geweest. Het einde van een heel 'tijdperk'. Vooraf waren de dametjes wel een beetje zenuwachtig, want mama had verteld dat ze ook een prikje zouden krijgen.
Op het bureau werkten ze geweldig goed mee. Eerst netjes op de weegschaal, daarna netjes op de blauwe voetjes staan om gemeten te worden. De 'scores': Gaia was 16,0 kg en 100,5 cm, Isis was 17,35 kg en 105,0 cm. Ieder heel netjes op haar eigen groeilijn en lengte/gewicht mooi in balans.
Bij de wijkverpleegkundige gingen ze gelijk lekker aan het spelen. Die dame zou eventjes Gaia en Isis met elkaar gaan vergelijken ipv met de statistieken, maar gelukkig had ze al snel door dat ze ieder een apart individu zijn. Ze lijken wel op elkaar, maar zijn niet hetzelfde. Gaia 'aan de kleine kant' noemen omdat Isis wat groter is, is niet helemaal eerlijk. Gaia is ook veel beweeglijker dan Isis, dus blijft er wat minder energie over om te groeien. Zolang ze lekker op haar eigen curve blijft, hoeven we ons dus ook geen zorgen te maken (deden we ook niet, maar toch).
In de wachtkamer hadden Gaia en Isis al even een oefeningetje gedaan (we moesten nog wat langer blijven wachten omdat er nog iets besproken moest worden met een andere moeder ... zucht....). Ze moesten proberen een cirkel, plusje en vierkantje na te tekenen. De cirkel was geen probleem, het plusje werd op geheel eigen wijze ook nagetekend. Tot mijn grote verbazing tekende Gaia het vierkantje ook zo! Isis had wat meer moeite met het vierkantje. Ze werd er bijna verdrietig van, maar toen mama en de andere mevrouw zeiden dat het helemaal niet erg was, was het goed. Het poppetje dat ze moesten tekenen, tekende ze heel mooi. Gaia tekende alleen een hoofd. Ze moest eigenlijk nog wat meer tekenen. Dus ze zette 2 strepen onder het hoofd en zei "Zo, benen", hahaha.
Bij de arts moesten we ook nog even naar binnen. Gaia en Isis moesten even 'gymnastieken': springen en op 1 been staan. Dat ging prima (Isis ging alleen gelijk 'balletten', dus ze bleef niet gewoon op 1 been staan, mafketeltje). Gaia hinkelde ook nog even het kantoortje rond. Eerst op het ene been en daarna op het andere been. Annemieke viel er stil van: dat 'hoef' je pas te kunnen als je 6 bent! Heel knap dus.
De ruggetjes van Gaia en Isis zijn ook netjes recht. Isis is iets soepeler in haar rug dan Gaia. Gaia heeft al van baby af aan een hogere spierspanning. Dat is waarschijnlijk ook de reden dat ze beter kan hinkelen dan Isis. Hun oogjes hoefde ze niet meer te testen, want ze staan al onder controle bij de orthoptist.
De eindconclusie was dat het hartstikke goed gaat met Gaia en Isis. Zoals de cb-arts zei "ze lopen zeker niet achter en al helemaal niet voor een tweeling". Dat de meiden al met cijfers en letters bezig zijn is hartstikke leuk (wel wat vroeg) en onze aanpak vond ze super (als ze er om vragen, dan geven we antwoord en bieden we het aan, verder stimuleren we het niet). Dus het was uiteindelijk een leuke en gezellig afsluiting van onze cb-periode!
En toen de prikjes. Gaia wou wel eerst. Ze wou eigenlijk niet bij mama op schoot, maar toen Annemieke zei dat dat wel beter was, deed ze dat toch maar. Ze bleef netjes ontspannen en gaf geen kik. Stoer!! Toen was Isis aan de beurt. Die had twijfelend naar Gaia staan kijken. Ze kwam zenuwachtig bij mama op schoot en keek erg wantrouwend naar de naald en spuit. Toen de naald er in ging keek ze eerst, zei toen auw en begon vervolgens te huilen. Het was allemaal niet leuk meer (zei ze met dikke tranen). De Elmo-pleister van mama hielp gelukkig een beetje en ze droogde haar tranen.
In de wachtkamer zat hun vriendinnetje Meike te wachten. Die moest nog naar de cb-arts en zag tegen de prik op. Stoer vertelden de meiden dat het best meeviel, hahaha.
Weer thuis moest er wat 'schade' worden ingehaald. Ze hadden de hele dag nog niet zo veel gegeten (zenuwachtig??) en gingen aan het eten: prinsessenkoekjes (het laatste zakje van de vakantie heeft mama verdeeld), een dora-koekje (ieder 1), een grote appel en wat soepstengels. En 's avonds toch gewoon warm eten!
Deze keer zijn ze er gelukkig eigenlijk niet ziek van geweest. Gaia was wel een beetje koortsig, maar verder ging het gelukkig prima. Ze hebben een beetje een hard stuk in hun arm (waar ze geprikt zijn), maar ze hebben er niet zo veel last van.
Nooit meer naar het consultatiebureau........heerlijk! Al hadden we best leuke dames als arts en wijkverpleegkundige, het was toch geen hobby. We zijn er mooi vanaf!
