Apenheul!

Het is toch wat... we hebben eind september vorig jaar jaarkaarten voor Apenheul gekocht voor ons viertjes. De hele maand oktober hadden we daar nog gebruik van mogen maken en vanaf 1 maart (toen het park weer open ging) ook. Maar tot afgelopen zaterdag waren we er nog niet geweest! Druk, druk, druk, rotweer, druk.... pfff.... Maar zaterdagmiddag hebben we gezegd: we gaan!

Het was ook perfect weer voor zo'n bezoekje. We waren helaas niet de enige met dat briljante idee *zucht*:
Maar het was zwaar genieten. En gelukkig hadden we er in het park zelf geen last van dat het redelijk druk was.

Eerst lekker bij de doodshoofdaapjes kijken. We hadden mazzel, want net op het moment dat we daar waren, kregen de aapjes ijsjes (speciale fruitijsjes die ze met een touwtje aan de bomen en zo vast maken). Opeens hangt er dan een kluwen aapjes te bungelen aan zo'n touwtje, hahaha. Erg leuk om te zien.

De laatste tijd waren er ook al aardig wat baby's geboren bij de doodshoofdaapjes, dus dat was ook leuk om te zien. Eén aapje had zomaar even de hand van Isis aangeraakt. Het grappige was, dat ze de hele tijd al had geprobeerd een aapje zo ver te krijgen dat hij/zij bij haar zou komen en toen het gebeurde (en ze even niet oplette) schrok ze er heel erg van. Het arme guppie... Gelukkig vond ze het even later toch wel erg leuk en speciaal.

We zijn ook naar de "Bongoronde" geweest. Dat is een nieuw gebouwde, speciale plek waarvan je het 'voederen' goed kunt zien. Ze vertellen dan van alles over de gorilla's en je kunt ze van best dicht bij zien. De verzorger die het eten over het water gooide lette alleen niet heel goed op, want tot 2x toe kreeg een gorilla z'n stuk fruit of wortel redelijk hard tegen z'n gezicht aan. Maar gorilla's kunnen wel tegen een stootje. Hij vertelde nog dat gorilla's weinig moeite voor hun eten willen doen en dat ze daarom proberen het eten dicht bij de gorilla te gooien. Maar dat was dus toch iets té dicht bij ;-).

We kwamen onderweg ook nog "WK-aapjes" tegen. Zo heten ze natuurlijk niet, maar ze zijn wel mooi oranje van kleur!

Zo tegen sluitingstijd van het park zijn we weer richting de auto gegaan. Eigenlijk hadden we verwacht dat Gaia en Isis op weg naar huis in slaap zouden vallen, want ze waren helemaal af... Maar nee hoor! Ze zijn gewoon wakker gebleven en waren opeens weer helemaal vrolijk. Grapjurken. Het geklets over de apen was wel heel gezellig. Tot de volgende keer lieve aapjes!

O ja, we hadden deze keer lekker eens geen fototoestel meegenomen. Dat vonden papa en mama ook wel een keertje lekker. Met de iPhone hebben we een paar foto's gemaakt, wat zo voor de blog toch wel weer leuk is.