Ja, het was hier vandaag (vanavond, vlak voor het eten) bingo! Gaia en Isis waren 'lekker' aan het rennen in huis. Mama had net gezegd dat ze niet mochten rennen en 2 seconden later "BOFFF". Gaia was gestruikeld en kwam met haar gezichtje tegen de kast aan (achteraf gezien is ze met haar gezicht op de stereo terecht gekomen).
Dikke schrik (bij Gaia, Isis en mama), hard huilen (van Gaia) en mama rent snel vanuit de keuken naar haar toe. "Gelijk maar even een schoon doekje koud en nat maken" dacht mama. In de keuken zag mama dat er toch echt bloed kwam. Snel het doekje er tegenaan en kijken wat er gebeurd was.
Eerst dacht mama "o, een tand door haar lip". Maar het was toch net even erger. De punt van de stereo was duidelijk zichtbaar in een wondje net naast haar mondhoek. Een soort rechthoekig, gapend wondje. Niet echt heel groot (0,5-0,75 cm), maar omdat het aardig leek te wijken, heeft mama maar de huisartsenpost gebeld. We moesten maar even langskomen. Gaia was ondertussen al heel stoer en dapper, want ze hield zelf het doekje tegen haar wang en huilde ook niet meer.
Papa was toen nog niet thuis, want die had enorm in de file gestaan. Mama belde papa snel en daarna gelijk door naar de vernieuwde huisartsenpost in Emmeloord. Papa zou ook naar de huisartsenpost komen. Gelukkig hadden we dat afgesproken, want we moesten (erg) lang wachten omdat de huisarts een spoedvisite af had moeten leggen.
De huisarts die dienst had was heel erg aardig. Hij bekeek het wondje even (wat Gaia ook zonder 1 kik toeliet) en in overleg hebben we besloten dat hij het zou plakken. Het wondje was 'ideaal' om te plakken. Het zou alleen even heel erg prikken en ze moest dan 1 minuut haar mond dicht houden. Lastig bij zo'n jong kindje, maar we hadden er vertrouwen in. Het is altijd nog beter dan een hechtinkje!
Het plakken ging hartstikke goed. Gaia bleef heel netjes stil zitten en hield (bijna) de hele tijd netjes haar mond. Toen we weer thuis waren was het al bijna half 9 (en we hadden nog niet gegeten). De meiden liggen nu gelukkig te slapen (nadat ze alsnog wat gegeten hebben hoor!). Bij hun is de rust dus al weergekeerd. Nu nog bij papa en mama....
PS: foto volgt morgen (voor nieuwsgierige ramptoeristen ;-) grinnik)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten