Apenheul!

Een tijdje terug hadden we, met behulp van de 'feest-codes' van BP, al vier kaartjes voor Apenheul gekocht (via internet; 2 kaartjes betalen en 2 er gratis bij, leuke actie!). Tussen 1 april en 1 juli mochten we gebruik maken van de kaartjes. We vonden dat het gisteren ideaal weer was om naar Apenheul te gaan (en het was geen feestdag, ook niet onbelangrijk...). Dus op naar Apeldoorn!

Gaia en Isis waren heerlijk hyper in de auto. Ze waren al vanaf Ens aan het kijken of ze het bord van Apenheul al zagen staan, hahaha. Als je daar dan (eindelijk!) bent is het best nog wel een stukje lopen van de parkeerplaats naar de ingang van Apenheul, maar ze hebben het dapper volgehouden.

Toen we eenmaal binnen waren, wilden we (natuurlijk) gelijk naar de doodshoofdaapjes. Dat zijn die 'lieve' kleine aapjes die los lopen en die op je kwamen zitten en zo. Nu waren ze een paar jaar geleden flink brutaal (het was eigenlijk één grote bende zakkenrollers geworden), dus hadden we de meiden al even ingelicht. De verrassing was dus groot toen ze eerst bij de ingang van dat gebied een 'paspoort' kregen en we (in redelijk Amerikaanse stijl) in groepen werden binnengelaten en 'geïnstrueerd' werden. Ze vertelden ook dat de apen niet op je mogen komen zitten. Als ze dat wel doen, dan worden ze natgespoten met een waterpistooltje. Het resultaat is dat er nu een grote groep (van ongeveer 100) doodshoofdapen is, die zich bijna als wilde apen gedragen. Het enige verschil is dat ze niet bang zijn voor mensen. Verder gaan ze gewoon hun eigen gang!

Op zich vinden wij het geweldig om de apen te kunnen zien zoals ze horen te zijn. Dat ze het gelijk een beetje pretpark-achtig hebben gemaakt vinden wij een beetje jammer, maar eigenlijk is het zo beter dan het was. Gaia en Isis hebben genoten (bij elke aap die ze zagen riepen ze heel hard "papa, mama, een aap!!!!!" hahahaha).

Als je met 2 bijna-4-jarigen daar rondloopt, dan heb je pas door hoe groot het park eigenlijk is. Halverwege de route begon de lol er een beetje af te gaan bij Gaia en Isis. Ze vonden de apen nog wel heel leuk, maar ze waren moe (ze hadden ook de halve nacht lopen spoken, dus tja....). Met de belofte van een ijsje bij de uitgang als ze niet zouden piepen, hebben ze het toch de hele route volgehouden (dat heet beloning hoor, niet omkoping, grinnik). Bij de souvenirshop hebben ze allebei nog een klein aapje uitgekozen (en zelf betaald), dus het feest was compleet.

In de auto waren ze eerst nog druk met de aapjes, maar nog voor we de snelweg op waren, sliepen de dametjes al. We hebben alle vier enorm genoten. Het weer was absoluut perfect, het was niet zo heel erg druk en Apenheul zelf is natuurlijk altijd fantastisch. Heerlijk, zo'n dag...

PS: klik op de collages om de aapjes groter te kunnen bekijken ;-)