Onzichtbare vriendjes, "wij" en schaduwen, monsters, enz.

We zijn weer een hele nieuwe fase ingegaan. De afgelopen weken hebben de onzichtbare vriendjes hun intrede gedaan. Ook spreken de dames nu opeens regelmatig in de wij vorm ("Wij vinden dat niet leuk mama, toch?"... en daarbij wordt zuslief vragend aangekeken waarop die 9 van de 10 keer antwoordt "Ja papa/mama, dat vinden wij niet leuk"). Nog even en ze maken elkaars zinnen af als een tweekoppige Kwik, Kwek en Kwak.

Afgelopen nacht is er nog een nieuw fenomeen bij gekomen: bang zijn voor schaduwen.... Isis was vannacht helemaal over de rooie over dingen die ze "zag" (lees: dacht te zien). Zucht... Uiteindelijk bleek dat haar fantasie met haar op de loop ging en dat ze van alles in de schaduwen dacht te zien. Van vliegen tot monsters, heksen, draken, enz. Op een gegeven moment waren papa en mama er zo moe van dat ze Isis maar in hun eigen bed gelegd hebben. Daar is ze (uiteindelijk) in slaap gevallen toen ze écht zeker wist dat schaduwen niets konden doen en dat ze (dus) niet eng waren.

Vanmorgen heeft mama nog maar eens opnieuw er over gebabbeld met Isis. Ze heeft nu gezegd dat, als ze 's nachts bang is, ze groene zalf (Arniflor-zalf) op haar linkerknie moet hebben en dat ze dan niet bang meer is. We gaan zien of deze creatieve oplossing gaat helpen, hahahaha. Papa en mama hebben er in ieder geval al hartelijk om gelachen (stiekem dan he, want anders gaat het bij voorbaat al niet helpen natuurlijk!).